Eric’s Rommelhoek

Toen ik een jaar geleden voor het eerst de filmposter van Twilight zag was mijn eerste reaktie: “Nee dank u!”

De hoofdrolspelers op de poster wekte bij mij niet echt intresse op, eerder het tegenovergestelde. Op zich best vreemd dat ik het verhaal eigenlijk al geen kans meer gaf voor ik wist waar het over ging. Ik ben tenslotte een behoorlijk grote fan van het fantasy genre en daar mag je dit verhaal toch zeker bijzetten.
Aan de andere kant wordt het verhaal ook gepresenteerd als een Drama. En drama’s heb ik over het algemeen een hekel aan!

Mijn vriendin is wat dat betreft het complete spiegelbeeld van mij, ze vindt drama’s prachtig en kan Fantasy niet uitstaan… Ik vond het dan ook zeer bijzonder dat ze mij vertelde dat ze deze film gezien had en ze hem mooi vond. Ze was zelfs van plan het boek te gaan lezen (wel in het Spaans).

Uiteraard was de mannelijke hoofdrolspeler ‘Robert Pattinson’ al bekend van de Harry Potter films en ‘de meiden’ leken nogal onder de indruk van zijn uiterlijk. Ik als man heb daar weinig boodschap aan en was nog steeds niet heel hard van plan om de film alsnog te kijken.

Toen ik me toch over liet halen om de film aan te zetten was ik onder de indruk. Mooie scene’s, helemaal niet zo’n belabberd verhaal en de dosis drama niet hinderlijk.

Ik was op dat moment nog druk aan het lezen in een andere serie boeken maar had me voorgenomen om het boek van de film ook maar eens open te slaan. Voor een paar euro het e-book gekocht (lang leve de E-reader!) en ~2 weken geleden begonnen met lezen.

Het eerste boek (er bleken er 4 te zijn) klopt heel aardig met de film, een leuk verhaal en het boek bevat toch altijd meer details dan de film. Geen straf om te lezen en ik werd al snel nieuwsgierig naar deel 2.

Dus ook ‘New Moon’ (deel 2) gekocht als e-book, want als ik klaar was met ‘Twilight’ moest er natuurlijk wel weer leesvoer klaarstaan.

Maar het 2e boek wist mij genoeg te intresseren om ook het 3e en 4e
boek aan te schaffen en voor ik het wist had ik de serie uit

Ik vond de manier van schrijven (er werd me wat af ge-’gasped’) niet geweldig. Bij dialogen worden steeds omschrijvingen gegeven hoe het uitgesproken word: ‘he said sharply’, ‘she murmured’, ‘they gasped’.
Het omschrijft wel duidelijk hoe het heeft plaats gevonden, maar je kan ook te ver gaan.
Na een tijdje zag ik het echter niet meer, ik las er gewoon overheen. Geen idee of het eigenlijk in de latere boeken nog net zoveel voorkwam, het stoorde me in ieder geval niet meer.

Ik ben blij dat ik toch begonnen ben aan het verhaal, ik had het niet willen missen. Het verhaal vind ik niet voorspelbaar, erg boeiend, je moet wel houden van de schrijfstijl (of er overheen kunnen lezen) maar het heeft een geweldig (en happy) einde

Ik reken mijzelf niet echt bij de doelgroep van dit verhaal, maar ben zeker een grote fan van deze serie.